PPPE-382 ฉันโดนลวนลามบนรถไฟขบวนสุดท้ายในวันฝนตก และต้องลงจากรถไฟที่สถานีที่ไม่มีเจ้าหน้าที่เพื่อขอความช่วยเหลือ ฉันยอมจำนนต่อความหนาวเหน็บและลงเอยด้วยการต้องค้างคืนกับคนที่ลวนลาม... ฟูมิกะ นากายามะ - ฟุมิกะ นาคายามะ

ความโล่งใจที่เธอได้ขึ้นรถไฟขบวนสุดท้ายนั้นอยู่ได้ไม่นาน ฟุมิกะตกเป็นเป้าของพวกลวนลาม และถึงแม้จะต่อต้านอย่างไร้ผล เธอก็ถูกบังคับให้พุ่งน้ำพุ่งใส่รถไฟที่ว่างเปล่า! แม้กระทั่งถูกแทง! เธอกระโดดลงไปขอความช่วยเหลือ แต่กลับพบว่าตัวเองอยู่ที่สถานีร้าง... ถึงแม้จะวิ่งหนีด้วยความสิ้นหวัง แต่เธอก็ถูกข่มขืนอีกครั้ง! ความรู้สึกของคาเรนเปลี่ยนไปเมื่อเธอใช้เวลาทั้งคืนสัมผัสความร้อนจากอสุจิและน้ำอสุจิอันน่ารังเกียจที่หลั่งออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายในตัวเธอ ทำให้ร่างกายที่เปียกชุ่มและแข็งทื่อในสายฝนอุ่นขึ้น... "ฉัน..."